Staal No. 1133:Tamarisk
Botanische naam:Tamarix sp. meest waarschijnlijk Tamarix parviflora DC.
Familie:Tamaricaceae
Nat. verspr. geb.:Balkan en rond de Egeïsche Zee. In Z.-Europa veel aangeplant
Herkomst monster:Eiland Kos, Griekenland
Vol. massa:(680 -) 760 (- 830) kg/m3 luchtdroog, aan de monsters gemeten
Algemeen:Er zijn ca. 55 soorten Tamarix, alle inheems in Z.W.-Azië en Z.-Europa. In Europa komen 14 soorten voor. De meeste soorten zijn zeer moeilijk van elkaar te onderscheiden. T. parviflora is een heester of kleine boom tot ca. 6 m hoog en een stamdiameter tot ca. 0,5 m, met een losse kroon van overhangende twijgen met zeer klein blad (3 - 5 mm lang). De bloemen zijn even groot als de bladeren en staan in tot 50 mm lange aren. Hij groeit vaak langs de waterkant of aan de kust, waar hij goed gedijt in een zout milieu. Het is een snelle groeier, moet vaak worden geknot en loopt uit de oude stronken weer uit. In het zuid-westen van de VS is deze Tamarisk een ware plaag doordat hij zich er in het droge, warme klimaat heel gemakkelijk voortplant uit zaad en zo ontsnapt uit aanplant. Hij verdringt er de natuurlijke vegetatie, met name in de rivierdalen.
Techn. gegevens:Het roze kernhout steekt duidelijk, maar niet scherp af tegen het roomwitte spint. De draad is recht tot licht golvend, de nerf is matig fijn tot fijn. Het is hard. Tijdens het drogen vindt vooral bij snel gegroeid hout in het kernhout veel collaps en scheurvorming plaats. Het spint vertoont een matige krimp en scheurt nauwelijks. Het is raadzaam het hout langzaam te laten drogen. Het is wat lastig te zagen, maar goed te vlakken, hoewel door golfdraad soms inspring optreedt. Het is goed te lijmen en door schuren glad af te werken. Het is niet duurzaam en wordt (nat) vooral snel door schimmels aangetast.
Gebruik:De soort wordt vaak aangeplant als afrastering en voor bodemversteviging. Het hout wordt voor zover bekend niet gebruikt, alleen voor brandhout.
[pakket 128, december 2012]

afdrukken        venster sluiten